| Ubytki wody grzejnej |
 |
 |
 |
| Budowa domu |
|
Autorem artykułu jest kornpp Przyczyny ubytku wody grzejnej w instalacji c.o., jego konsekwencje i sposoby zapobiegania. Obserwowane ubytki wody w systemach centralnego ogrzewania i ciągłe uzupełnianie zładów wodą surową (zawierającą gazy) powoduje szybką dewastację (przede wszystkim korozję i zarastanie przewodów) instalacji. Podstawowe przyczyny ubytków to: - odparowanie wody i jej wycieki na dławnicach pomp - odparowanie wody w otwartym naczyniu zbiorczym - odpowietrzenie instalacji przez zbiorniki odpowietrzające - opróżnienie instalacji z wody nawet przy drobnych naprawach. Ustawiczne ubytki wody grzejnej uniemożliwiają zastosowanie naczyń systemu zamkniętego i termostatycznych zaworów wbudowanych w kaloryfery. Docelowy model tradycyjnej instalacji centralnego ogrzewania wodnego z obiegiem wymuszonym w budynkach wielorodzinnych i wielokondygnacyjnych to instalacja hermetyczna. Wykonanie instalacji hermetycznej wymaga jednak zastosowania nowoczesnych elementów, takich jak: - zamknięte naczynia zbiorcze wraz z zaworami bezpieczeństwa, - hermetyczne pompy obiegowe - armatura bezdłąwicowa - automatyczne zawory odpowietrzające - termostatyczne zawory grzejnikowe - armatura stabilizująca ciśnienie dyspozycyjne W instalacjach centralnego ogrzewania można stosować grzejniki stalowe o małej pojemności wodnej, co jest bardzo ważne w ogrzewaniach o działaniu dynamicznym. Zastosowanie rur o małych średnicach z miedzi lub tworzyw sztucznych o dużej pewności połączeń pozwala na uniknięcie wielu niedogodności montażowych i schowanie tych rur pod tynkiem. Interesujące dla budynków wielorodzinnych są rozwiązania charakteryzujące się poziomym rozprowadzeniem ciepła w ramach każdego mieszkania lub wybranego zespołu pomieszczeń użytkowych przez jednego najemcę. W tym przypadku rozprowadzenie wody grzejnej ze źródła ciepła do przyłączenia instalacji wewnętrznej (mieszkaniowej) następuje przewodami poziomymi i pionowymi w systemie dwururowym. Miejsca przyłączenia instalacji mieszkaniowej, nazywamy węzłami mieszkaniowymi, lokalizowane mogą być wewnątrz lub zewnątrz mieszkań. W skład węzła mieszkaniowego wchodzą następujące elementy: - armatura odcinająca i regulacyjna - rozdzielacze – w przypadku występowania w instalacji wewnętrznej kilku równoległych obwodów grzejnych - ciepłomierz, który umożliwia indywidualne rozliczenie ilości ciepła zużytego na cele ogrzewania) - odpowietrzniki automatyczne Układy mieszkaniowe z takimi węzłami działają znacznie sprawniej i efektywniej od systemu tradycyjnego, szczególnie w przypadku budynków wysokich lub o podwyższonej izolacji termicznej przegród. Szczególnie korzystne są następujące cechy układów z węzłami mieszkaniowymi: - podwyższona stateczność hydrauliczna instalacji - redukcja pionów i zwiększenie ich obciążenia - możliwość odcinania poszczególnych instalacji domowych bez konieczności wyłączania z ruchu całego zładu, - możliwość obiektywnego pomiaru ilości zużytej energii cieplnej w mieszkaniu (za pomocą ciepłomierza), Ogólnie można powiedzieć, że układ ogrzewania poziomego z węzłami mieszkaniowymi jest bardziej elastyczny i daje możliwość różnych rozwiązań instalacji w obrębie mieszkania. Ma więc cechy instalacji nowoczesnej. Oszczędna eksploatacja obiektów wymaga ścisłego dostosowania zmian temperatury w poszczególnych pomieszczeniach do sposobu użytkowania danego typu pomieszczeń. Inaczej wiec będzie to przebiegało w pomieszczeniach mieszkalnych, a inaczej w pomieszczeniach budynków biurowych czy hotelowych. --- E-marketing |